Wij gebruiken cookies om ons websiteverkeer te analyseren, advertenties weer te geven en om functies voor social media te bieden. U kunt deze cookies weigeren of uitzetten via uw browser, maar dit kan het functioneren van de website negatief beïnvloeden.


Circuits of the past

Herinneringen aan de racecircuits van weleer!

Autodromo Nazionale di Monza 1994

Autodrome Nazionale di Monza 1994 - Start-finish vanaf tribuneOf het Autodromo Nazionale di Monza een mooi circuit is, en dan doel ik op de layout met lange rechte stukken en chicanes, daar zijn de meningen over verdeeld. Maar dat het circuit waar jaarlijks de Formule 1 Grand Prix van Italië wordt verreden autosportgeschiedenis uitademt daar is iedereen het wel over eens. Dat voel je zo gauw je het terrein betreedt…

De Grand Prix van Italië van 1988

De eerste race die ik me op monza kan herinneren was de Grand Prix van 1988 welke kort na het overlijden van Enzo Ferrari plaatsvond. McLaren was dat jaar onverslaanbaar en won op 1 na alle races. Ook de Grand Prix van Italië leek weer voor McLaren te zijn. Prost was welliswaar uitgevallen met een kapotte motor, maar teamgenoot Ayrton Senna reed met grote voorsprong aan de leiding.

Tot het moment dat hij achterligger Schlesser op een ronde wilde zetten in de eerste chicane. De auto’s kwamen met elkaar in botsing en beide waren uit de race. Als door een wonder werd de Grand Prix van Italië een één twee voor Ferrari waarbij Berger de race won voor Alboreto. Aan het eind van de uitzending kwam het portret van Enzo Ferrari in beeld.

De naweeën van Imola 1994

In 1994 bracht ik tijdens mijn vakantie in Noord Italië een kort, eigenlijk veel te kort, bezoek aan Monza. De tragische gebeurtenissen op dat andere circuit in Italië, Imola, eerder dat jaar wierpen een schaduw over het hele seizoen. De veiligheidseisen aan de circuits werden van het één op het andere moment aangescherpt, met name Gerhard Berger maakte zich sterk voor strengere veiligheidseisen, en het was nog maar de vraag of de Grand Prix van Italië wel door zou gaan. Juist die dag dat ik er was zou de beslissing vallen…

Autodrome Nazionale di Monza 1994 - Tribune

Monza is autosportgeschiedenis!

Toen ik op het circuitterrein arriveerde voelde ik meteen dat dit geen gewoon circuit was. Werkelijk alles straalde er geschiedenis uit. De aanwezigheid van de oude stenen hoofdtribune, de oude pitboxen aan het einde van de pitsstraat. En niet te vergeten de kombaan die je vrijwel overal op de achtergrond zag. In een kantoortje kreeg ik wat folders en een blaadje met de geschiedenis van het circuit, in het Italiaans, dat ik nog steeds heb.

Enthousiast maakte ik foto’s vanaf de tribunes en in en om het rennerskwartier. Even voorbij de Ascari chicane had iemand met een spuitbus een tekst op de vangrails gespoten: Ayrton Senna per sempre in nostri cuori (Ayrton Senna voor altijd in onze harten). Het was een uiting van de shock die dat jaar over alle autosportliefhebbers was gekomen.

Autodrome Nazionale di Monza 1994 - Tekst over Senna op vangrails

Na ruim een uur te hebben rondgekeken was het tijd om verder te gaan. Graag had ik ook nog de oude kombaan bezocht maar had destijds geen idee hoe ik die kon bereiken. Het ontbrak me ook aan tijd om naar een open hek te gaan zoeken, waardoor ik het moest doen met een paar foto’s vanaf grote afstand.

Autodrome Nazionale di Monza 1994 - Uitgang Parabolica en kombaan op achtergrond

Bij het verlaten van het terrein zag ik een groepje Italianen druk discussiëren. Omdat ik nieuwsgierig was of de FIA al een beslissing had genomen stapte ik op hen af, en vroeg in mijn beste Italiaans of de Grand Prix van Italië door zou gaan. Een van hen gebaarde dat er nog niets bekend was, “Non buono Berger”, zei hij. Uiteindelijk ging de Grand Prix van dat jaar gewoon door, zij het met een langzamere (lees verknoeide) versie van de tweede Lesmobocht.

Naamsverwarring rondom chicane Variante del Rettifilo

Na mijn bezoek zou ik nog vele races op Monza via de TV volgen. Daarbij moest ik, door mijn kennis van de Italiaanse taal, altijd lachen als verslaggevers de naam van de eerste chicane, “Variante del Retyifilo”, afkorten tot Rettifilo. Nog steeds hoor ik good old Murray Walker op zijn typische wijze roepen: "And there they go, into the Rettifilo!".

Autodrome Nazionale di Monza 1994 - Oude pits en start-finish

“Wat is daar nu zo grappig aan?” zullen velen zich nu afvragen. Voor degenen die de Italiaanse taal niet machtig zijn hier een kleine cursus Italiaans; Variante = chicane. Rettifilo = recht stuk. "Variante del Rettifilo" is dus in het Nederlands "Chicane van het rechte stuk".

Dus terwijl je de auto's een chicane in ziet duiken hoor je de verslaggever zeggen: “En daar duiken ze het rechte stuk in...” of “Kijk ze laat remmen voor het rechte stuk!” En zo kan ik er nog wel een paar verzinnen :)

Voor komende zondag verheug ik mij op een spannende Grand Prix van Italië op een bijzonder circuit. En ik ben benieuwd hoe vaak de chicane weer voor recht stuk zal worden uitgemaakt ;)

Ik hoop dat jullie mijn blog weer amusant vonden, en ik zou het zeer op prijs stellen wanneer jullie hieronder een reactie zouden achterlaten. Ook likes, plussen en tweets worden door mij zeer gewaardeerd.

 

Herman

E-mail

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Gerelateerde artikelen

 Protected by Copyscape Duplicate Content Check

© 2003 - 2017 Alle rechten voorbehouden - Niets van deze site mag zondermeer worden gekopieerd en gepubliceerd zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de beheerder en eventuele andere bezitters van de copyrights. Schending van onze rechten zal met alle juridische middelen worden bestreden.